گسترش حضور سرمایهگذاری خصوصی در مجموعه تجهیزات پزشکی
شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی (Private Equity) در سالهای اخیر فعالیتهای خود را در بخشهای مختلف صنعت فناوری پزشکی افزایش دادهاند. این شرکت ها با خرید مشتریان فناوری پزشکی، تولیدکنندگان قراردادی، توسعه دهندگان تجهیزات پزشکی، شرکت های تابعه تجاری و برخی از مراکز ارائه خدمات سلامت، به دنبال ایجاد مجموعه های بزرگتر و افزایش ارزش سرمایه گذاری های خود هستند.
مجله Medical Design & Outsourcing برای بررسی نقش شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی در صنعت تجهیزات پزشکی با دو وکیل فعال در این حوزه گفتوگو کرده است. جیمی اسنلسون (Jamie Snellson) و کارل نامریچ (Carl Namrich)، از سهامداران شرکت حقوقی فردریکسون (Fredrikson)، دیدگاههای خود را در مورد مدل فعالیتهای این شرکتها، اهداف اقتصادی و چالشهای آنها مطرح کردهاند.
اسنلسون پیش از این به عنوان مشاور حقوقی داخلی شرکت مدترونیک (Medtronic) فعالیت دارد و در زمینه خرید شرکتها، سهام و داراییها، سرمایهگذاریهای راهبردی و قراردادهای صدور مجوز فناوری تجربه دارد. نامریچ نیز با شرکت های سرمایه گذاری خصوصی و سرمایه گذاری های مختلف انجام شده است.
مدل کسب و کار شرکت های سرمایه گذاری خصوصی
کارل نامریچ درباره نحوه فعالیت شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی توضیح میدهد که این شرکتها معمولاً به دنبال شناسایی شرکتهایی هستند که رشد دارند و میتوانند در قالب یک مجموعه سرمایهگذاری توسعه پیدا کنند.
به گفته او، یکی از شاخص های مهم در این مدل، جریان نقدی آزاد و عملکرد شرکت ها بر اساس EBITDA (سود پیش از بهره، مالیات، استهلاک و کاهش ارزش) است.
شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی تلاش میکنند با توسعه فعالیتهای شرکت، خریدهای تکمیلی، افزایش فعالیت و ایجاد همافزار، ارزش مجموعهای را افزایش دهد تا در آینده سرمایهگذاری را با ارزشهای بالاتری انجام دهد.
نامریچ فناوری کرد که در حوزههای مانند خدمات عمومی فناوری، افزایش صنعت معمولاً بیشتر میشود، اما در پزشکی به دلیل وجودیهای تحت نظارت و الزامات قانونی، توسعه شرکتها باید با برنامهریزیها و راهبردهای راهبردی انجام شود
تفاوت سرمایه گذاری خصوصی و سرمایه گذاری استراتژیک
جیمی اسنلسون تفاوت اصلی میان سرمایه گذاری خصوصی و سرمایه گذاری در حوزه فناوری پزشکی را در افق زمانی آنها دانستند.
به گفته او، شرکتهای استراتژیک معمولاً با دیدگاه بلندمدتتری سرمایهگذاری میشوند و هدف آنها تکمیل محصولات سبد، توسعه کانالهای فروش و ایجاد ارزش پایدار برای فعالیتهای آینده است.
در مقابل، شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی معمولاً دوره نگهداری کوتاهتری را دنبال میکنند و آنها را به افزایش ارزش یک سرمایهگذاری در مدت زمان مشخص میپردازند.
اسنلسون اظهار کرد که در این مدل، شرکت هدف باید در مدت کوتاهی به رشد تجاری دست پیدا کند و به افزایش ارزش مجموعه سرمایهگذاری شده کمک کند
ابزارهای افزایش ارزش در سرمایه گذاری های پزشکی
شرکتهای سرمایهگذاری ویژه برای افزایش ارزش شرکتهای خریداری شده از ابزارهای استفاده میکنند.
گسترش محصولات سبد، ورود به بازارهای جغرافیایی جدید، ایجاد کانالهای توزیع تازه و افزایش شناخت بازار، روشهایی است که میتوانند شرکتها را افزایش دهند.
در بخش هزینهها نیز افزایش مییابد، بهبود قدرت خرید، یافتن شرایط بهتر از دیگران، استفاده از خدمات سازمانی و مدیریتی که میتواند باعث کاهش هزینهها شود.
با این حال، میزان اثربخشی این شرایط به شرایط شرکت خریدار، شرکت هدف و فعالیتهای ساختاری آنها انجام میدهد.
بازده مورد انتظار سرمایه گذاران خصوصی
اسنلسون درباره بازده مورد انتظار سرمایهگذاری در صندوقهای خصوصی گفت که میزان بازدهی به شرایط بازار، نوع سرمایهگذاری و سرمایهگذاری در نظر گرفته میشود.
به گفته او، سرمایه گذاری خصوصی به دلیل بالاتر بودن نسبت به برخی سرمایه گذاری های عمومی، با هدف دستیابی به بازده بیشتر انجام می شود.
نامریچ نیز اشاره میکند که صندوقهای متفاوت متفاوتی دارند، اما برخی سرمایهگذاران به دنبال بازدهی در محدوده مشخص هستند و برخی از صندوقها در موفقیت سرمایهگذاریها میتوانند بازدهی بالاتری را ایجاد کنند
دوره نگهداری سرمایه گذاری های خصوصی
مدت نگهداری داراییها در صندوقهای سرمایهگذاری خصوصی معمولاً بین سه تا هفت سال اعلام میشود، اما این زمان به نوعی سرمایهگذاری و ساختار مالی است.
نامریچ توضیح میدهد که عمر بسیاری از صندوقها به ۱۰ سال میرسد که در طول این دوره ممکن است به عنوان سرمایهگذاری انتخاب شوند. این شرکتها نیز میتوانند در طول زمان خریدهای تکمیلی انجام دهند و در دورههای مختلف فعالیتهای صندوق، ارائه شوند.
مدلهای اقتصادی شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی معمولاً شامل دریافت کارمزد مدیریت برای سرمایهگذاری تحت مدیریت و همچنین مشارکت در بازده سرمایهگذاری برای عبور از نرخهای بازده مورد انتظار است
ساختار کارمزد در صندوق های سرمایه گذاری خصوصی
در صنعت سرمایهگذاری، اصطلاح «دو و بیست» (Two and Twenty) برای توضیح یک مدل رایج کارمزدی استفاده میشود.
بر اساس این مدل، صندوق ممکن است حدود 2 درصد از دارایی های مدیریت را به عنوان کارمزد مدیریت دریافت کند و حدود 20 درصد از سود یا بازده سرمایه را پس از ایجاد شرایط خاص به خود اختصاص دهد.
اسنلسون توضیح داد که این مدل یک کلی است و شرایط واقعی بسته به نوع سرمایه، اندازه سرمایه گذاری، سرمایه گذاری با سرمایه گذاران و توافقات انجام شده متفاوت خواهد بود
افزایش حضور سرمایهگذاریهای خصوصی در صنعت تجهیزات پزشکی نشاندهنده توجه سرمایهگذاران به شرکت رشد این بازار است. این شرکتها با خرید و توسعه کسبوکارهای فعال در حوزه فناوری پزشکی، ارزش اقتصادی داراییهای خود را افزایش میدهند. با این حال، به دلیل الزامات نظارتی، پیچیدگیهای و تولید بالای تجهیزات پزشکی، موفقیت این سرمایهگذاری به مدیریت صحیح ادغام و حفظ مسیر توسعه شرکتهای هدف مرتبط است
منبع : پایگاه خبری تجهیزات پزشکی ایران(MEOI) — برگرفته از Medical Design & Outsourcing ، نوشته جیم همراند (Jim Hammerand) ، ۱۲ آگوست ۲۰۲۶
